FAQ - czyli odpowiedzi na najczęstsze pytania pacjentów o NTM


TRZEBA PYTAĆ!

Tu znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące nietrzymania moczu.

Jakie są metody leczenia NTM?

Metody leczenia NTM można podzielić na: zachowawcze, farmakologiczne i operacyjne.

Jak w życiu codziennym poza systematyczną opieką lekarską można złagodzić objawy nietrzymania moczu?

Sumienne przestrzeganie zaleceń lekarskich jest podstawą terapii. Dodatkowo zmiana stylu życia m.in. zmniejszenie i/lub odstawienie alkoholu i kofeiny, zmniejszenie masy ciała w przypadku nadwagi i otyłości, ograniczenie spożywania płynów w niektórych sytuacjach, ćwiczenie mięśni dna miednicy oraz trening pęcherza, mogą przynieść zmniejszenie objawów nietrzymania moczu.

Czy NTM można wyleczyć?

Właściwie wybrany sposób leczenia oraz systematyczne i prawidłowe wykonywanie zaleconych ćwiczeń sprawiają, że w wielu przypadkach nietrzymanie moczu ustępuje, a prawie zawsze dochodzi do złagodzenia jego objawów.

Jak przygotować się do pierwszej wizyty?

Istotą prawidłowej diagnozy jest precyzyjny wywiad przeprowadzony przez lekarza oraz dokładne przeanalizowanie zgłaszanych przez pacjenta objawów i dolegliwości. W czasie wywiadu można spodziewać się pytań dotyczących: chorób współistniejących, przebytych zabiegów operacyjnych, porodów. Lekarz może także zapytać szczegółowo o opisanie charakteru oddawania moczu: o jego częstotliwość, czy występuje moczenie nocne, czy pacjent popuszcza, jak wygląda strumień moczu, czy występuje ból, krwiomocz.

Czy chorując na NTM można być aktywnym fizycznie?

Objawy NTM nie wykluczają z aktywnego trybu życia. Trzeba pamiętać, że niektóre ćwiczenia mogą nasilać objawy NTM.

Do jakiego lekarza muszę się zgłosić jeśli zauważyłam/em pierwsze objawy?

Najlepiej zgłosić się do lekarza POZ, urologa bądź ginekologa.

Jakie badania diagnostyczne może zlecić lekarz?

Badania diagnostyczne, które są pomocne w postawieniu prawidłowej diagnozy to m.in.: USG, cystoskopia, posiew moczu, badanie urodynamiczne.

Czy powinno się zwracać szczególną uwagę na dietę?

Osoby z problemem nietrzymania moczu powinny w swojej diecie zwrócić szczególną uwagę na przestrzeganie następujących reguł: dieta powinna być tak zbilansowana aby utrzymywać prawidłowy poziom wagi, powinna być bogata w błonnik, nie doprowadzać do zaparć, pacjenci powinni unikać produktów zawierających alkohol i kofeinę.

Czy na NTM można zachorować mając np. nadciśnienie tętnicze?

Do czynników, które mogą przyczyniać się do powstania NTM należą m.in.: otyłość, zaparcia, zakażenia dróg moczowych, choroby neurologiczne (udar, stwardnienie rozsiane), łagodny rozrost gruczołu krokowego.

Kiedy udać się do lekarza?

Jeżeli zaobserwowałaś/eś jakikolwiek objaw ze strony układu moczowego to należy udać się do lekarza w celu konsultacji. Bardzo przydatne jest wykonanie testu NTM, który znajdziesz w odpowiedniej zakładce.

Czy można zarazić się NTM np. podczas stosunku?

Nie, podczas stosunku nie można zarazić się NTM (nie jest to choroba przenoszona drogą płciową). Nietrzymanie moczu nie jest również chorobą zakaźną.

Jakie środki higieny można stosować przy NTM?

Jedną z metod radzenia sobie z krępującymi następstwami NTM jest stosowanie środków absorpcyjnych. Mogą to być: wkładki anatomiczne, pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, majtki chłonne.

Czy NTM występuje częściej u kobiet, czy u mężczyzn?

NTM występuje częściej u kobiet.

Jak rozpoznać, że ma się problem z nietrzymaniem moczu?

Zgłoszenie się do lekarza i opisanie mu dokładnie objawów, które są niepokojące, pomogą rozpoznać ewentualny problem. Dodatkowo na stronie dostępny jest test NTM, który można znaleźć w odpowiedniej zakładce.

Zespół pęcherza nadreaktywnego (OAB) vel. Pęcherz nadreaktywny

Jest to zespół objawów w skład, których wchodzą: naglące parcie na mocz, częste oddawanie moczu w ciągu dnia i w nocy. Objawom tym może, ale nie musi towarzyszyć nietrzymanie moczu z parcia.
- dla pęcherza nadreaktywnego bez nietrzymania moczu używamy terminu „suchy”
- dla pęcherza nadreaktywnego z nietrzymaniem moczu używamy terminu „mokry”

Jakie są przyczyny powstawania pęcherza nadreaktywnego?

Przyczyna nie została dokładnie określona. Jest wiele teorii związanych z powstaniem pęcherza nadreaktywnego. Dwie najbardziej prawdopodobne to:
- teoria miogenna – są to zaburzenia czynności skurczowej mięśnia wypieracza i jego nadwrażliwość na bodźce
- teoria neurogenna – są to zaburzenia unerwienia pęcherza moczowego

W większości przypadków za powstanie zespołu pęcherza nadreaktywnego, odpowiadają jednocześnie obie wyżej wymienione teorie.

Co możemy zaliczyć do objawów pęcherza nadreaktywnego?

Objawami pęcherza nadreaktywnego (OAB) są:
- parcie naglące - nagła, niepohamowana potrzeba oddania moczu
- częstomocz dzienny i nocny (dzienny rozumiany jest jako więcej niż 8 mikcji w ciągu doby lub stan, gdy odstęp pomiędzy kolejnymi mikcjami jest krótszy niż 2 godziny; częstomocz nocny to stan, gdy w ciągu nocy dochodzi do co najmniej 2 mikcji)
- nietrzymanie moczu z parcia - mimowolny, niemożliwy do powstrzymania wyciek moczu spowodowany parciem naglącym.

Wyżej wymienione objawy mogą występować łącznie lub w różnych zestawieniach, jednak kluczowym objawem, który musi być obecny jest parcie naglące.